Fizjoterapeuta – geneza zawodu i jego miejsce w medycynie holistycznej / Physiotherapist – the origins of the profession and its place in holistic medicine

Abstract

Zawód fizjoterapeuty jest formalnie jednym z najmłodszych zawodów medycznych. Mechanizm działania oraz skuteczność swoistych środków terapeutycznych, choć stosowanych intuicyjnie od wieków, dopiero w drugiej połowie XX wieku została potwierdzona w rzetelnych badaniach klinicznych. Dało to podstawę do uznania fizjoterapii za ważny dział medycyny akademickiej o ściśle określonych procedurach terapii bodźcowej. Geneza zawodu wskazuje jednak na inne pierwiastki (m.in.: duchowość, higiena, edukacja, wychowanie, perfekcjonizm, estetyka, utylitaryzm, interioryzacja), które mogą decydować o jakości, przebiegu, a ostatecznie skuteczności terapii. Praca ma charakter przeglądowy. Na podstawie piśmiennictwa omówiono historyczne konteksty wykonywania zawodu fizjoterapeuty, które odnoszą się do holistycznego paradygmatu współczesnej medycyny.

The profession of physiotherapist is formally one of the youngest medical professions. The mechanism of action and effectiveness of specific therapeutic measures, although used intuitively for centuries, were only confirmed in reliable clinical trials in the second half of the 20th century. This provided the basis for recognizing physiotherapy as an important branch of academic medicine with strictly defined stimulus therapy procedures. However, the origins of the profession point to other elements (including spirituality, hygiene, education, upbringing, perfectionism, aesthetics, utilitarianism, and internalization) that may determine the quality, course, and ultimately the effectiveness of therapy. This work is a review. Based on literature, the historical contexts of the physiotherapy profession are discussed, which relate to the holistic paradigm of modern medicine.