Zaburzenia funkcji stawów skroniowo-żuchwowych (TMD) u osób z hipermobilnością stawową / Temporomandibular joint disorders (TMD) in people with joint hypermobility

Abstract

Zaburzenia czynnościowe układu ruchowego narządu żucia (TMD) to zespół objawów, których głównymi cechami są ból stawów skroniowo-żuchwowych i mięśni żucia, trzaski stawowe oraz ograniczenia w ruchu żuchwy. Ich etiologia jest złożona – główną rolę przypisuje się czynnikom psycho- -emocjonalnym, ale również hormonalnym, parafunkcjom, urazom i genetyce. TMD występuje u 3-12% populacji, częściej u kobiet w wieku 20-40 lat. Diagnostyka opiera się na protokole DC/TMD. Zaburzenia ze spektrum hipermobilności (HSD) to schorzenia związane z nadmierną ruchomością stawów, które mogą prowadzić do objawów bólowych i problemów ogólnoustrojowych. Termin HSD wprowadzono w 2017 roku dla osób, które mają objawy hipermobilności, ale nie spełniają kryteriów zespołu Ehlersa-Danlosa typu hipermobilnego (hEDS). Diagnoza HSD opiera się na skali Beightona oraz obecności objawów mięśniowo-szkieletowych. Celem badania była ocena częstości występowania TMD u osób z HSD oraz analiza poziomu lęku i depresji w tej grupie. W badaniu wzięło udział 40 osób wieku 18-32 lata, 29 kobiet i 11 mężczyzn. Protokół badania obejmował: skalę Beightona, kwestionariusz GAD-7, kwestionariusz PHQ-9 i protokół DC/TMD. TMD nie występuje częściej u osób ze spektrum hipermobilności (G-HSD) (p>0,05); osoby ze spektrum hipermobilności (G-HSD) nie charakteryzują się wyższym poziomem lęku oraz stanów depresyjnych w porównaniu do grupy kontrolnej (p>0,05). Wnioski z niniejszej pracy stanowią punkt wyjścia do przyszłych badań, które powinny uwzględniać dodatkowe zmienne oraz dłuższy okres obserwacji.

Temporomandibular joint disorders (TMD) are a set of symptoms whose main features are pain in the temporomandibular joints and masticatory muscles, joint clicking, and limited jaw movement. Their etiology is complex – the main role is attributed to psycho-emotional factors, but also hormonal factors, parafunctions, injuries, and genetics. TMD occurs in 3-12% of the population, more often in women aged 20-40. Diagnosis is based on the DC/ TMD protocol. Hypermobility spectrum disorders (HSD) are conditions associated with excessive joint mobility that can lead to pain and systemic problems. The term HSD was introduced in 2017 for people who have symptoms of hypermobility but do not meet the criteria for hypermobile Ehlers-Danlos syndrome (hEDS). The diagnosis of HSD is based on the Beighton scale and the presence of musculoskeletal symptoms. The aim of the study was to assess the prevalence of TMD in people with HSD and to analyze the level of anxiety and depression in this group. The study involved 40 people aged 18-32, 29 women and 11 men. The study protocol included: the Beighton scale, the GAD-7 questionnaire, the PHQ-9 questionnaire, and the DC/TMD protocol. TMD is not more common in people with hypermobility spectrum disorder (G-HSD) (p>0.05); people with hypermobility spectrum disorder (G-HSD) do not have higher levels of anxiety and depression compared to the control group (p>0.05). The conclusions of this study provide a starting point for future research, which should take into account additional variables and a longer observation period.