(Akademia Bialska im. Jana Pawła II, 2025)
Dawidek, Elżbieta
Zaburzenia komunikacji po incydentach mózgowo-naczyniowych (IMN)
stanowią istotną barierę w rehabilitacji i powrocie do życia społecznego.
Celem niniejszego opracowania jest ukazanie funkcjonalnego podejścia do
komunikacji w terapii pacjentów z afazją oraz wskazanie roli narzędzi komunikacji
wspomagającej i alternatywnej (AAC), w tym systemu Mówik.
Praca oparta jest na przeglądzie literatury i doświadczeniu klinicznym, integrując
wiedzę z zakresu logopedii, fizjoterapii i edukacji specjalnej. Szczególną
uwagę poświęcono funkcjonalnej diagnozie komunikacyjnej oraz
współpracy interdyscyplinarnej. Przedstawiono również możliwości indywidualizacji
systemów AAC oraz ich dostosowania do pacjentów z ograniczeniami
ruchowymi i poznawczymi. Rozdział zawiera tabelaryczne zestawienie
typów zaburzeń komunikacyjnych po IMN i propozycji interwencji.
Podkreślono znaczenie modelowania komunikacyjnego i roli partnerów komunikacyjnych. W zakończeniu wskazano efekty wdrażania strategii
AAC w zespołach rehabilitacyjnych.