Wydawnictwo Akademii Bialskiej (WU)

Stały URI dla tego zespołu

https://hdl.handle.net/20.500.13044/11

Przeglądaj

Przeglądanie Wydawnictwo Akademii Bialskiej (WU) według Autor "Adamska-Kuźmicka, Iwona"
  • Rekord
    Model opieki pielęgniarskiej nad pacjentem z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc / Model of Nursing Care for Patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease
    (Akademia Bialska im. Jana Pawła II, 2026) Szczepańska, Julia ; Sosik, Wioleta ; Przybyło, Izabela ; Stachyra, Jakub ; Iwaniszczuk, Klaudia ; Kościołek, Aneta ; Adamska-Kuźmicka, Iwona ; Sadurska, Agnieszka
    Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jedną z głównych przyczyn zachorowalności i umieralności na świecie. Choroba prowadzi do postępującego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe, pogorszenia wydolności organizmu oraz obniżenia jakości życia pacjentów. Istotną rolę w procesie terapeutycznym odgrywa kompleksowa opieka pielęgniarska ukierunkowana na kontrolę objawów, edukację zdrowotną oraz profilaktykę zaostrzeń choroby. Celem rozdziału było przedstawienie modelu opieki pielęgniarskiej nad pacjentem z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc na podstawie indywidualnego studium przypadku. Badanie przeprowadzono metodą studium przypadku u 62-letniego pacjenta hospitalizowanego z powodu zaostrzenia POChP i współistniejącego zapalenia płuc. Wykorzystano analizę dokumentacji medycznej, wywiad, obserwację oraz pomiary. Zastosowano następujące narzędzia badawcze: COPD Assessment Test (CAT), zmodyfikowaną skalę duszności MRC, skalę BODE, skalę Padewską, skalę Glasgow Coma Scale, skalę NRS, spirometrię, pulsoksymetrię oraz sześciominutowy test marszowy. Pacjent z wieloletnim wywiadem nikotynowym, zaawansowaną POChP, przewlekłą niewydolnością oddechową, tracheostomią i respiratoroterapią domową prezentował znaczne ograniczenie sprawności funkcjonalnej oraz liczne choroby współistniejące. Uzyskano wynik 32 pkt w skali CAT, 4 pkt w skali MRC oraz 9 pkt w skali BODE, co wskazywało na ciężki przebieg choroby i wysokie ryzyko niekorzystnego rokowania. Zidentyfikowano trzy główne problemy pielęgniarskie: nieefektywne oddychanie związane z dusznością, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych z powodu nadmiernej ilości wydzieliny oraz potrzebę edukacji zdrowotnej dotyczącej profilaktyki i modyfikacji stylu życia. Wdrożone działania pielęgniarskie przyczyniły się do poprawy drożności dróg oddechowych, zmniejszenia nasilenia duszności oraz utrzymania odpowiedniej kontroli choroby. POChP znacząco obniża jakość życia pacjentów i prowadzi do ograniczenia samodzielności. Indywidualnie zaplanowana opieka pielęgniarska pozwala skutecznie ograniczać objawy choroby, poprawiać komfort życia oraz wspierać pacjenta w radzeniu sobie z przewlekłą niewydolnością oddechową. Szczególne znaczenie mają działania edukacyjne, profilaktyczne oraz monitorowanie stanu chorego w celu zapobiegania zaostrzeniom i powikłaniom.
  • Rekord
    Opieka pielęgniarska nad pacjentem z niewydolnością serca / Nursing Care for Patients with Heart Failure
    (Akademia Bialska im. Jana Pawła II, 2026) Przybyło, Izabela ; Sosik, Wioleta ; Szczepańska, Julia ; Stachyra, Jakub ; Michałowska, Barbara ; Kościołek, Aneta ; Adamska-Kuźmicka, Iwona ; Grzegorczyk-Puzio, Emilia
    Niewydolność serca (HF) stanowi istotny problem zdrowotny i społeczny, którego częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem. Choroba prowadzi do pogorszenia jakości życia, ograniczenia sprawności fizycznej oraz zwiększonego ryzyka hospitalizacji i zgonu. Kluczową rolę w procesie terapeutycznym odgrywa kompleksowa opieka pielęgniarska oraz przygotowanie pacjenta do samoopieki. Przedstawiono zakres opieki pielęgniarskiej nad pacjentem z przewlekłą niewydolnością serca. Badanie przeprowadzono metodą indywidualnego studium przypadku u 67-letniego pacjenta hospitalizowanego na oddziale kardiologicznym z powodu zaostrzenia objawów przewlekłej niewydolności serca. Wykorzystano analizę dokumentacji medycznej, wywiad, obserwację oraz pomiary parametrów życiowych. Narzędziami badawczymi były: Europejska Skala Samoopieki Pacjentów z Niewydolnością Serca (EHFScBS), Skala Akceptacji Choroby (AIS), Skala Zmęczenia Richardson oraz Ateńska Skala Bezsenności. U pacjenta stwierdzono przewlekłą niewydolność serca wg NYHA II z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (EF 30%), obrzęki kończyn dolnych, brzucha, moszny i prącia, duszność wysiłkową oraz napadową duszność nocną. Wynik EHFScBS (40/60 pkt) wskazywał na niepełne przestrzeganie zaleceń dotyczących samoopieki. W skali AIS pacjent uzyskał 30/40 pkt, co świadczyło o średnim poziomie akceptacji choroby. Zmęczenie oceniono na 7/10 pkt w skali Richardson, natomiast wynik 12/24 pkt w Ateńskiej Skali Bezsenności wskazywał na istotne zaburzenia snu. Zidentyfikowano główne problemy pielęgniarskie obejmujące ryzyko kolejnego incydentu sercowo-naczyniowego, duszność i nietolerancję wysiłku, obrzęki oraz zaburzenia snu. Przewlekła niewydolność serca znacząco wpływa na funkcjonowanie fizyczne i psychospołeczne pacjenta. Indywidualnie zaplanowana opieka pielęgniarska, ukierunkowana na edukację zdrowotną, monitorowanie stanu chorego, wspieranie samoopieki oraz kontrolę objawów, może przyczynić się do poprawy jakości życia, ograniczenia liczby zaostrzeń choroby i zmniejszenia ryzyka hospitalizacji.